อยู่ดีๆก็เพิ่งรู้ว่ามีโรคนี้อยู่บนโลกใบนี้ด้วย เมื่อวันนึงกะทิวิ่งๆอยู่แล้วก็ร้องอย่างเจ็บปวดรวดร้าวทรมานแบบที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน เราก็ตกใจว่าลูกเป็นอะไร แล้วทำไมร้องไม่หยุด หลังจากนั้นก็เดินได้แค่ 3ขา โดยที่ยกขาหลังซ้ายเอาไว้ไม่ยอมลงขา สังเกตอาการกะทิอยู่ซักชั่วโมงก็รู้สึกว่าไม่ไหวแล้ว พาไปหาหมอดีกว่า...
เมื่อไปถึงโรงพยาบาลสัตว์นวมินทร์ หมอจับขาดูแล้วก็บอกว่า เค้าเป็นโรคสะบ้าเคลื่อนในสุนัข ซึ่งเป็นโรคทางพันธุกรรมในสัตว์เล็กรวมถึงชิวาวา อาจจะต้องได้รับการผ่าตัด เราก็เริ่มจ๋อย...ลูกต้องผ่าตัดเหรอเนี่ย สงสารอ่ะ ก็พยายามถามหมอถึงทางเลือกอื่นๆ หมอบอกว่าตอนนี้หมอจับลูกสะบ้ากลับเข้าไปอยู่ในหลุมให้แล้ว ให้พากลับบ้านแล้วลองไปสังเกตอาการดูก่อนก็ได้ ช่วงนี้ก็แค่ทานพวกแคลเซียมเสริม แต่ถ้าโตไปแล้วเป็นอีก การผ่าตัดก็จะทำได้ยากขึ้น ก็เลยอุ้มกลับบ้านมาพร้อมกระปุกยาแคลเซียมอีก 1 กระปุก
แล้วก็คอยสังเกตอาการกะทิไปเรื่อยๆ คืนนี้เธอจ๋อยมากๆ ทำหน้าตาขี้อ้อนน่าสงสารที่สุดอ่ะ เช้าตื่นมาก็ยังไม่ดีขึ้น ยังคงเดินกะเผลกๆอยู่ ระหว่างอยู่ออฟฟิตที่แทบจะไม่ได้ทำงานเลย ก็ลองหาข้อมูลโรคนี้ในเนทดู ได้ความว่า ...
No comments:
Post a Comment